A recente sentenza da Sala Segunda do Tribunal Supremo, Sala Segunda, 184/2018 do 17 de abril de 2018, resolve o recurso de casación interposto contra a sentenza da Sección Primeira da Audiencia Provincial de Navarra, do 24 de febreiro de 2017 que condenaba a un condutor como autor dun delito de contra a seguridade viaria por exceso de velocidade.Os feitos declarados probados pola Audiencia Provincial de Navarra eran: “Emilio maior de idade e con antecedentes penais non computables a efectos de reincidencia, sobre as 17:22 horas do día 17/7/16 conducía o vehículo con matricula …. FYG , polo p. k. 212,200 da AP-68 (sentido Zaragoza) a unha velocidade de 214 km/ h cando a velocidade límite nesa vía é de 120 km/ h”.
A controversia derivaba da catalogación do sistema de medición ( cinemómetro) segundo trátese de instrumentos fixos e móbiles, tendo en conta que dependendo dun ou outro suposto a marxe de erro que fixan ordénelas Ministeriais pasa do 5% ao 7% respectivamente.Xustifica o interese casacional pola súa aplicación ao delito contra a seguridade viaria por exceso de velocidade penalmente punible do art. 379.1 CP, que castiga con pena de prisión ou multa e privación do dereito para conducir ao “que conducir un vehículo de motor ou un ciclomotor a velocidade superior en 60 km. por hora en vía urbana ou en 80 km. por hora en vía interurbana á permitida regulamentariamente”. A Sentenza analiza se cando o radar colócase sobre un trípode ou nun vehículo parado constitúe un instrumento fixo ou móbil, e así determinar o índice de erro do 5% ou do 7%.
Di así que “No caso concreto desta casación a marxe de erro é relevante pois a velocidade detectada polos aparellos de medición é de 214 km/ h sobre os que o xuíz do penal actúa a marxe de erro do 7%, ao considerar que no caso o sistema de medición era móbil, en tanto que para a sentenza de apelación, e que é obxecto desta casación, o sistema de detección de velocidade é estático polo que el marxe de erro era do 5% que determina, na sentenza do xulgado penal unha velocidade de 199 km/ h, que non supera o 80 km superiores á velocidade permitida, en tanto que, coa marxe de erro do 5%, a velocidade era de 203 km, que se supera a marxe e enche a tipicidade do artigo 379.1 do Código penal”.
O Tribunal Supremo desestimou así o recurso de casación e confirmou a Sentenza da Audiencia fixando que “se o aparello de medición, cinemómetro é empregado desde unha localización fixa, isto é sen movemento, xa sexa fixo ou estático, a marxe de erro é do 5%. Esa catalogación é lóxica pois a medición da velocidade, desde un radar fixo, ou desde unha instalación sen movemento, supón unha menor marxe de erro que a medición realizada desde un dispositivo en movemento”.
